Αγκάλιασε με !


Αγκάλιασε με αγάπη μου 
Πόσο ζεστά νιώθω το κορμί σου 
Θέλω την ανάσα σου 
Και το γλυκό φιλί σου ! 

Αγκάλιασε με για να ζεσταθώ 
Να νιώσω πως υπάρχω 
Να γιατρέψω τις πληγές
Το σ αγαπώ μου να φωνάξω ! 

Αγκάλιασε με να γίνω το παραμύθι σου 
Να γίνεις τ' όνειρο μου 
Να έχω λόγο ύπαρξης 
Να σ' έχω σαν θεό μου ! 

Αγκάλιασε με κι εσύ παιδάκι μου 
Πόσο  ανάγκη το'χω 
Είναι σαν να ξαναγεννιέμαι από την αρχή 
Σαν διακαή μου πόθο ! 
Κι αν δεν με αγκαλιάζετε εσείς πάλι δεν με πειράζει 
Σας αγκαλιάζω εγώ και για τους δυο
Και είναι το ίδιο καλό 
Που αγγίζει τον Θεό ! 

Αγάπη είναι η αγκαλιά 
Κι αγγίζει τα ουράνια 
Μοσχοβολούν οι ανθοί 
Ανθίζουν τα γεράνια !

Η αγκαλιά  θυμίζει ζακετούλα 
Της μαμάς ...
Που μου ' λέγε ...
... Φόρατη παιδί μου μη μου κρυώσεις !
 Φόρατη  Βετούλα μου !...
Κι εγώ την φόραγα την ζακετούλα μου Και ζεσταινόμουν...
Αλλά όχι από την ζακετούλα μου Άλλα από την μανούλα μου ! 
Από την φωνούλα της ...
Από το χάδι της στα μαλλιά μου ...
Από το φιλί στο μάγουλο μου ...
Από το κοίταγμα της ...
Από την ζεστή την αγκαλιά της ! 


Ναι ! Μανούλα μου εσύ μ' έμαθες 
Ν ' αγκαλιάζω ! 
Από την Αγκαλίτσα σου ...
Νιώθω ζέστη την ψυχή μου ! 
Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !!!!!!!!!!


ΒΕΤΑ ΠΑΝΤΑΛΕΩΝ ΒΑΖΑΙΟΥ  
Previous Ω! Άνοιξη !
Next Πώς νιώθει ο Τομ Χανκς μια εβδομάδα σε καραντίνα με κορονοϊό