Αμέτρητα τα σκαλοπάτια του οδυρμού


Αμέτρητα τα σκαλοπάτια του οδυρμού

αμέτρητες κι οι φαντασιώσεις …
που δεν εθεάθησαν ποτέ …
Το κλάμα μας …
η αφετηρία της ζωής …
Το γέλιο μας …
το τέρμα της …
απόγνωση …
Βατή η πορεία μα ακατόρθωτη αντοχή
Αυτή η ζωή η άμοιρη μα όμορφη …
αυτή  σου ζωγραφίζω …
για να πάρεις σαν φωτογραφία …
που δεν αλλοιώθηκε ποτέ !
Αυτή η ζωή η αμφίβιη…
μια στον θυμό …και μια στο γέλιο …
αυτή μας δώθηκε …
αυτή μας απλώθηκε …
κι εμείς ανήμποροι ν’αντιδρασουμε …
ακολουθήσαμε …
Φαντάστηκες πως θα το βάλω κάτω ?
μορέ τι λες …
μέσα σε γαλάζιους κύκλους θα παίζω την ζωή και σαν χάνος …
θα κοιτώ τ’ανυποψίαστα ψαράκια …
που πιάνονται στ’αγκιστρι…
η στα δίχτυα του ψαρά …
Σ’αυτό το γαλάζιο του κόσμου μου …
θα καταδυθώ και μέσα στον βυθό του
Θα ψάξω να βρώ το μυστικό …
που όλους μας βασανίζει …
Κι άν δεν το βρώ ? Και τι έγινε…
θ’αναδυθώ στην επιφάνεια …
Και θα συνεχίζω να ζω …
ονειρευόμενη …
τους γαλάζιους μου κύκλους !
Έτσι σκηνοθετώ την συνύπαρξή μας …
Και οριμάζει η σκέψη …
Της αιωνιότητας !
 Όταν θα λάβεις την αιθέρια όψη μου
νοητά…στο γράμμα μου …
εσύ που ξέρεις τις αποχρώσεις μου …
ζωγράφισέμε και βάλε χρώμα κόκκινο
απ’ την καρδιά σου …
κι αγάπησέμε …
σμυλεύοντας  το άστρο μου …
Έτσι θα μείνω αθάνατη !
Έτσι θα μείνουμε αθάνατοι !
εσύ κι εγώ …
μαζί αγκαλιά !
ΒΕΤΑ ΠΑΝΤΑΛΕΩΝ ΒΑΖΑΙΟΥ
Προηγούμενο Κοντοβά – Καλημέρης: Ξεπέρασαν τον κορονοϊό και ξεκίνησαν τις βόλτες στον ήλιο
Επόμενο Τζένη Θεωνά – Δήμος Αναστασιάδης: Βόλτες με τον γιο τους στου Παπάγου